SARI-SURI: “The Book Thief” ni Markus Zusak

This slideshow requires JavaScript.

Ang librong The Book Thief ni Markus Zusak (2005) ay ang aking paboritong nobela, at ay nanalo ng maraming mga gawad, katulad ng Commonwealth Writers’ Prize at ng Daniel Elliott Peace Award. Sa taong 2013 lumabas ang kanyang pelikula; ngunit sa aking opinyon, mas maganda ang kwento sa libro kaysa sa pelikula.

Marami ring interesanteng detalye sa paraan ng pagsulat ng kwento. Ang tagapagsalaysay ng kwento ay si Kamatayan (death), ibang-iba sa karaniwang neutral na perspektibo. Ang tagpuan ay nagmula sa simula ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig (World War 2), sa isang mahirap na lugar sa Alemanya. Si Liesel Meminger, ang pangunahing tauhan, ay 12 taong gulang lamang. Ayon kay Kamatayan, si Liesel ay isang malakas na babae—habang bata pa lang ay nakita niyang namatay ang kanyang kapatid at magulang, at lumipat siya sa bahay nina Rosa at Hans Hubermann, ang naging kanyang bagong pamilya.

Mayroon tayong makikita sa katauhan ni Liesel: ang teoryang pampanitikan na feminismo. Kumpara sa ibang katauhang babae sa kwento—katulad ni Rosa, o ang asawa ng mayamang alkalde—mas malakas ang kanyang personalidad, lalo na ang pagiging malakas na babae.

Kadalasan, ang feminismo ay nakikita bilang adbokasya ng mga babae laban sa abuso ng mga kalalakihan, o kaya paglalaban para sa patas na pagtrato ng babae at ng lalaki. Siya’y pinapakita bilang mga martsa sa Luneta, o sa Washington DC at New York sa dekada ’60.

Pero sa nobela, iba ang pagkikita ng feminismo. Si Liesel ay inilarawan bilang isang simpleng bata na nakatira sa mas mahirap na distrito ng kanilang lungsod o probinsya sa Alemanya. Nakikipaglaro siya sa mga kapitbahay niya, at minsan ay wala nga silang pera bumili ng bola. Linggo-linggo, pumupunta si Liesel sa bahay ng alkalde na nasa taas ng burol. Kinukuha niya ang labada mula sa asawa ng alkalde, at binabayaran din siya. Ang asawa ng alkalde naman, ay ibang-iba kay Liesel; siya ay isang mahinang babae, hindi kumikibo, at laging mukhang basang sisiw.

At sa kalagitnaan ng digmaan, ng kahirapan, at ng kaguluhang ito, si Liesel ay naging isang “Book Thief,” dahil siya’y nagnanakaw ng mga libro. Sa loob ng malaking bahay ng alkalde ay isang malaking silid-aklatan na mayroong maraming libro tungkol sa komplikadong mga bagay. Kahit na dalaga na si Liesel, hindi pa rin siya marunong magbasa!

 

Ano ba ang ibig kong sabihin tungkol sa feminismo? Saan nangingibabaw ang feminismo sa kabuuang pagbuo ng tauhan ni Liesel?

Mula pa sa simula ng kasaysayan ng mundo ay mahina na ang ipinakitang istiryupo ng kababaihan. Sila raw ay naghihintay lang sa araw na matagpuan nila ang kanilang “prince charming.” Isang halimbawa nito ay ang istiryupo sa mga babaeng Asyano na tinatawagang “Submissive China Doll stereotype.” Ayon sa istiryutipo na ito, ang babaeng Asyano ay matalino ngunit matahimik at masunurin (sa aspekto na sekswal), katulad ng isang “cute doll.

Sa tauhan ni Liesel, ang feminismo ay nakikita sa paglaban niya para sa kanyang edukasyon. Habang nagpapatayan ang buong mundo, nagnakaw siya nang nagnakaw ng libro upang uwiin at aralin niya sa bahay, kasama ng kanyang tatay, Hans, at ang Hudyo na kanilang tinatago sa bahay, si Max (sa panahong iyon, pinapatay ng Nazi ang mga Hudyo).

Ipinakita ni Liesel sa kanyang sarili, sa kapitbahay, at pati sa asawa ng alkalde na hindi siya takot na matutong magbasa ng libro—kahit sa kadiliman ng kanyang silong. Dito nangibabaw ang teoryang pampanitikan na feminismo: hindi siya naging pareho sa istiryutipo na mahina at walang sariling isip ang babae. Siya ay lumaban para sa edukasyon at kinabukasan ng kanyang bansa.

Kung mayroon pa tayong matutunan kay Liesel, ito’y ang kahalagahan ng pagiging pareho ng lalaki at babae sa lipunan. Sa Pilipinas, hindi naman ito malaking problema kumpara sa ibang bansa na may mga batas sa pabor ng lalaki, ngunit ang pinakamahalaga sa usaping feminismo ay ang sariling pag-isip tungkol sa, at pagtrato ng babae. Totoo naman na ang pagbabago ay nagsisimula sa sarili.

 

Larawan mula sa: https://trailers.apple.com/trailers/fox/thebookthief/images/poster-large.jpg?lastmod=1

 

 

 

Study, Study, Study

Have you ever stayed at home for a day and just studied? You know, like reading up your lessons, doing some research or maybe testing yourself or memorizing something. Well, I have.

How was it? A) Boring? B) Exciting? C) Fun? Duh. A. Times 1000. There really is something wrong with this. When you read something for a long time (studying) and you are sitting down, or maybe lying down, perhaps you would get lethargic and start either falling asleep or stretching about. When I was doing my research paper once, I sat down facing the computer screen for 3 hours straight and couldn’t even feel my own legs anymore. It was about Medusa, and when I got to the end of my second paragraph, my eyes hurt so much and I only had 18 sentences in the second paragraph! Well, there was nothing better to do but stretch my back and my neck. There was another time when I was memorizing my composition for chinese and we had to memorize two more papers… I then started to mix all the words up and soon, all three papers seemed like one.

See what I mean? Studying DOES have its pros and cons.

Being Nervous

What is nervousness, you ask? First thing, what is being nervous for you? Perhaps an upcoming test or exam? A big event to happen? A long day ahead? Possibly like me, nerve-racking nervousness such as being afraid to even do anything dangerous because you might spend the rest of your life not in good terms?

Earlier today, I spoke with a classmate of mine and we were talking about accidents in life. Accidents really are quite a fright because who knows what happens when one happens to you? There was a time when I was walking down the stairs in pre-school and suddenly, while talking to my schoolmate, I tumbled down the flight of 20 steps of stairs with a big lump on my head and of course, a couple of terrifying shouts.

My classmate on the other hand was biking when another biker had bumped him in the back. He fell off the bike and was horrified by the experience. 

How about yours? What things in life make YOU nervous or anxious in any way?

 

Happiness is not meant to be used alone

Happiness. It’s a word that most people have heard, or have possessed, or merely just enjoyed. Some people don’t know the real meaning of happiness or what it is for. Did you know that  happiness is really meant to be shared with others. Friends, family, household helpers, teachers, even sharing happiness is a simple act for us but a great act of happiness for others, especially the needy, the poor, and the people we love the most…

Everyday I try to make at least 1 person happy. You see, even making others happy can make YOU happy, too.

                   If you ask me, though, who I can make happy today, I would say our one and only Lord our God. You see, as I said earlier that simple acts of kindness can make others happy? Especially God. Remember, God is watching our every move and all the good things we do everyday. So if you think no one is looking, think again because someone with a good character does good actions when he or she thinks that no one is looking. The reason I can make God happy (why) is because every good deed done is a smile on God’s face……imgresImage source…                         http://www.anonymousartofrevolution.com/2012/10/happiness-is-something-that-comes-into.html

THANK YOU FOR READING!!!

                    -julrikgo